Rozdział II

Na wf grałyśmy w siatkówkę.Lubiłam ją,ale tylko jako zabawa na wf.

Oczywiście moja drużyna,w której skład wchodziły m.i.n,ja Blanka,Marysia,Julia i Victoria wygrałyśmy.Grałyśmy przeciwko drużynie Marty.Znowu ją pokonałam... :))

Po wf nastąpił j.Polski. Razem z moimi przyjaciółkami wyszłyśmy z szatni,i skierowałyśmy kroki w kierunku sali 126. Najpierw jednak zboczyłyśmy do metalowych szafek.Każda z nas miała sama.Otworzyłam szafkę,gdy nagle z niej wypadła malutka karteczka,na której małym druczkiem było napisane :

" I tak cię pokonam.We wszystkim.I zawsze."

No wcale się nie domyśliłam kto to mógł napisać.Ani trochę. Schowałam karteczkę i postanowiłam zachować ją w razie jakieś sytuacji.



Na szczęście polski minął szybko.Marek co jakiś czas coś do mnie gadał,ja w tym czasie patrzyłam się na Martę i się złowrogo uśmiechałam. Świetne uczucie.


Jeszcze tylko 3 lekcje- pomyślałam.


Geografia i sprawdzian. Na szczęście na moim i'phonie miałam małą,ale praktyczną ściągę.  Po 45 minutach lekcji z najbardziej przeze mnie znienawidzoną nauczycielką,odetchnęłam z ulgą.

Teraz tylko religia i WOS. A no tak,zapomniałam wspomnieć,że nie chodzę na religię. Chodziłam na etykę,ale w tym tygodniu nie było pani od etyki. Nie zostało mi nic innego,jak siedzenie przed szkołą 45 minut. Jakoś to przetrwam.


- Hej,czy ty nie chodzisz na religię?- zapytał mnie Marek.
- Nie właśnie,idę siedzieć przed szkołą.
- Wiesz... Ja też miałem taki plan.Może pójdziemy siedzieć tam razem? :D - zapytał mnie. Byłam zaskoczona.
- Oczywiście,to świetny pomysł.To co idziemy?
- Idziemy! :)


Poszliśmy na szkolne boisko. Usiedliśmy na trawie,i zaczęliśmy rozmawiać. W pewnym momencie spojrzeliśmy sobie wprost w oczy. Miał takie nieziemskie,piękne oczy. Nagle,trochę bliżej zbliżyliśmy się do siebie i....  nastąpił ten moment. Tak pocałowaliśmy się. Był to zdecydowanie najlepszy moment w moim życiu. Ohhh,chyba się zakochałam. 


- Czy chcesz być ze mną?- zapytał mnie Marek
- Jeszcze pytasz? Kocham Cię.
 Po tych słowach przytulił mnie tak bardzo mocno. Nie chciałam go puścić. Kochałam go.







Po tych cudownych chwilach,nastąpiła ostatnia lekcja WOS,z moją kochaną nauczycielką.Oby szybko minęła...